Westland Schaakt

De site voor alle schaakactiviteiten in het Westland

Login Form

In de tweede ronde van de KNSB stond een uitwedstrijd tegen Oestgeest op het programma. Een bijzonder team met een mengeling van heel sterke spelers die niet misstaan in de meesterklasse of 1e klasse tot spelers die beter gedijen in de derde klasse. Als je bovenin de schade weet te beperken, dan zijn ze onderin te verslaan. Maar met de huidige vorm van de Schaakmat Westland 1 spelers is zelfs dat een uitdaging. Na een tweede nederlaag is het zeker, dit wordt een pittig seizoen.

De opstelling pakte niet verkeerd uit, iedereen zat zo'n beetje tegen de beoogd tegenstander. Desondanks begonnen we de match met een teleurstellende uitslag, een remise op het derde bord. Marnix speelde tegen de taaie Piket, die een fraaie openingsopzet  op bord toverde waar Marnix verkeerd op reageerde. In een beduidende mindere stelling kreeg hij een remise aanbod dat hij niet kon afslaan. Dit was al na iets meer dan een uur spelen, dus Marnix kon nog ff de kwalificatie van Verstappen volgen. Onder tussen ging de strijd verder aan de overige borden. Een eerste rondje langs de borden leerde dat we als team minder stonden. Vooral op die borden waar we de zwarte stukken aanstuurden hadden we het moeilijk.

Op bord vier kwam het tweede halfje binnen voor beide teams. Henk speelde tegen Gert Michiel en hadden de stukken behoorlijk tegen elkaar aangeschoven waarin beide spelers niet het nut zagen van verder spelen. (1-1)

En ook bij de volgende beslissing bleef de strijd gelijk opgaan. Manfred mocht het op bord 2 opnemen tegen Slingerland. Een onnauwkeurigheid in de opening van Manfred gaf Slingerland het overwicht. Ik hoorde hem op de gang tevreden uitten dat ie goed stond. Maar Manfred bleef taai verdedigen en kreeg steeds meer grip op de stelling, helmaal toen hij een paard op d4 kon posteren die over de omringende velden heerste. Na een verdere afwikkeling werd in een vier toreneindspel tot puntendeling besloten. (1,5-1,5)

Daarna kwamen we zelfs op voorsprong. Menno speelde op bord 5 met de witte stukken tegen Leeuwenburgh. Menno leek al wat langer op weg te zijn naar een duidelijk overwinning, maar heeft zich toch ergens vergist. Op het eind was er dame eindspel met een pion meer, dat met een wat taaiere verdediging wellicht remise te houden moest zijn. Toen zijn tegenstander stopte met schaakjes geven, was het aan Menno. Het eerste het beste schaakje dwong dameruil af en leverde de overwinning op. (1,5-2,5)

Maar niet veel later werd de stand alweer gelijk getrokken door de mannen van Oestgeest. Timon had een moeilijke pot en zijn tegenstander speelde een fraai soort schaak. Timon had het idee dat ie een afwikkeling een kwaliteit zou winnen, in plaats daarvan kwam ie een kwaliteit achter. Een duidelijk teken van een nog roestig schaakniveau. In het vervolg kreeg hij dan ook ging kans meer en moest het punt aan zijn tegenstander laten. (2,5-2,5)

Johan, spelend op bord 7, bracht ons andermaal op voorsprong. Op dit bord was afgewikkeld naar een toren eindspel met aan beide zijden pionnen. Johan had met een minderheid op de damevleugel alles vastgesnoerd en probeerde wat met een kleine meerderheid op de koningsvleugel. In principe zou dit in remise moeten eindigen, maar zijn tegenstander ruilde vrijwillig de torens af en gaf daarmee ook de oppositie uithanden. Direct na de afruil en na wat langer nadenken, kwam ook hij tot inzicht dat de laatste afwikkeling niet slim was. (2,5-3,5)

Nog twee borden actief, met op bord 8 Paul tegen een beduidend zwakkere tegenstander op rating en Michiel op bord 1 tegen Nikolic. Normaal gezien zouden we uit deze twee potten een punt halen. Ofwel door een plusremise van Michiel ofwel door een overwinning van Paul. Maar zoals reeds aangekondigd in de inleiding is ons spel nog wat roestig.

Paul had niet zijn dag met de zwarte stukken. Toen ik langs liep had zijn tegenstander net Lh3 gespeeld, waarde de e4 pion ongedekt bleef maar de e6 pion hevig ondervuur werd genomen. Daar was geen verdediging tegen en zou er voor zorgen dat de witte stukken het initiatief op het bord naar zich toe zouden trekken. Toen ik wat later weer ging kijken, was de stelling al hopeloos. Wit had alles onder controle en kon met vrijpionnen ondersteund door twee lopers op weg gaan naar mat of dame promotie. Paul probeerde nog tegen beter weten in. Maar de stand werd hier weer gelijk getrokken. (3,5-3,5)

Dus was alle hoop gevestigd op Michiel die op bord 1 zijn huid duur probeerde te verkopen. Michiel had een stuk meer, maar zijn tegenstander had er drie pionnen voor terug. En dat was niet het enige hij had ook alle controle op het bord en was ook niet van plan dat uit handen te geven. Beide spelers gebruikten het maximum van hun tijd en zaten op een gegeven moment in de uitvlugger fase. Michiel hield lang stand, maar iets na half zeven moest hij toch de handdoek in de ring gooien. Daarmee was ons lot bezegeld en konden we huiswaarts keren met nul matchpunten. Voorlopig dus op een degradatieplek in de ranglijst, hopelijk kunnen we het tij keren in de volgende wedstrijd. 

Agenda

Geen evenementen